หายใจให้สุด แล้วหยุดที่ตัวเรา

ประเด็น : บุหรี่ไฟฟ้า

สถานการณ์ปัญหา

ในปัจจุบัน ปัญหาบุหรี่ไฟฟ้าในกลุ่มเยาวชนเริ่มรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยเฉพาะในโรงเรียน มหาวิทยาลัย และสถานศึกษาต่างๆ ที่เด็กจำนวนมากเข้าถึงได้ง่ายผ่านช่องทางออนไลน์ ร้านที่เปิดอย่างผิดกฎหมายหรือจากเพื่อนที่เริ่มสูบมาก่อน โดยเริ่มมาจากความเชื่อผิดๆว่าบุหรี่ไฟฟ้าไม่อันตรายเพราะไม่เกิดการเผาไหม้ หรือเพราะกลิ่นที่หอมหวานคล้ายขนม สิ่งเหล่านี้ทำให้บุหรี่ไฟฟ้าเหมือนกับของเล่น ที่ทำให้คนสูบดูเท่ห์และเป็นที่ยอมรับในฝูงเพื่อน แต่แท้ที่จริงแล้วกลับ แฝงอันตรายไว้โดยที่พวกเขาไม่รู้ตัว การตระหนักรู้ถึงสถานการณ์การใช้บุหรี่ไฟฟ้า ไม่ใช่เพียงแค่การรู้ว่าพฤติกรรมดังกล่าว “ผิด” หรือ “ไม่ดี” เท่านั้น แต่หมายถึงการเข้าใจอย่างลึกซึ้งถึงต้นเหตุของปัญหา ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นในหลายด้าน ทั้งต่อสุขภาพ ร่างกาย จิตใจ และสังคม ตลอดจนมีความเข้าใจเกี่ยวกับแนวทางในการป้องกัน และสามารถสื่อสารถ่ายทอดความเข้าใจนั้นต่อผู้อื่นได้อย่างเหมาะสม การสร้างความตระหนักรู้จึงเป็นกระบวนการที่จำเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะในโรงเรียนและสถาบันการศึกษา ที่ควรมีการให้ความรู้ที่ถูกต้องผ่านกิจกรรมสร้างสรรค์ต่างๆ

เป้าหมายการเปลี่ยนแปลง

ลดการอยากรู้อยากลองและการใช้พอตในกลุ่มเยาวชน เพื่อป้องกันปัญหาสุขภาพระยะยาว โดยการเพิ่มการตระหนักรู้เกี่ยวกับโทษและวิธีการป้องกันบุหรี่ไฟฟ้าในกลุ่มเยาวชน

สรุปการดำเนินงาน

หายใจให้สุด แล้วหยุดที่ตัวเรา

รายชื่อแกนนำโครงการ

  • นางสาววิมลสิริ ลาเอ็ฟ หัวหน้าโครงการ
  • นางสาวตุลดา พุทธรักษา แกนนำโครงการ
  • นางสาวปัญรัก ศรีคำซอน แกนนำโครงการ
  • นางสาวณัฎฐณิชา ตรงต่อศักดิ์ แกนนำโครงการ
  • นางสาวกัญญาพัชร วงศ์พัฒนกูล แกนนำโครงการ
  • นางสาวกฤษณา บุญเกื้อ แกนนำโครงการ